Een werkweek van zorgmanagers zou in december zestig uur moeten bedragen. En nu denkt u natuurlijk: “Oooh, dit wordt weer een klaagzang over werkdruk”. Maar vrees niet. Dit is geen klaagzang van een overbelaste wijkmanager. Het gaat om een stukje realiteit waarbij mensen vaak niet stilstaan.

Als de begrotingsslag is gemaakt – je hebt geluk als er geen taakstelling aan vastzit -, de beleidsdagen achter de rug zijn, het jaarplan is ingediend en goedgekeurd, het Sinterklaasfeest goed is verlopen en de kerstdiners, de personeelsparty’s en de nieuwjaarsreceptie zijn gepland, dan mag je als manager blij zijn.

Of toch niet? Voor mij zit de oplevering van de aanleunflat na een grondige renovatie ook nog in het ‘pretpakket’. En de zorg of het zusteroproepsysteem wel goed functioneert. Of mevrouw Jansen kan wennen aan haar keramische kookplaat. Of haar verwarming niet spookt, waardoor ze in de kou komt te zitten. Of ik haar kan bereiken als ze alarm slaat. Het houdt me allemaal bezig.

En als klap op de vuurpijl – hoe toepasselijk in deze feestmaand – selecteerde het ministerie ons voor een landelijke steekproef om de werking van het calamiteitenplan te controleren. Ergens in het land ging namelijk iets mis bij een brand in een zorginstelling. Ja, december is met recht een feestmaand. Herkent u dat?

Onze bewoners en onze medewerkers zullen er niets van merken. Voor hen is het echt feest. En voor het managementteam??? Voor ons resteert de voldoening als het allemaal weer is gelukt. Dan nemen we in de maand januari maar vrij… als het kan.

Ouderen in zorginstellingen hebben het niet breed. De financiële ruimte binnen hun zak- en kleedgeldregeling is erg beperkt. Die armoede treft veel Surinaamse bewoners van Jonker Frans nog eens extra, omdat ze worden gekort op hun AOW en omdat ze geen aanvullend pensioen hebben opgebouwd. Hierdoor hebben ze bijvoorbeeld ook niet de mogelijkheid om – net als de meeste grootouders – hun kleinkinderen leuke cadeaus te geven tijdens de feestdagen in december.

Gelukkig kwam er hulp uit onverwachte hoek. Devika Couprie, finaliste van de Miss India Holland 2010-verkiezing, en PvdA-gemeenteraadslid Rajesh Ramnewash hielden onder de noemer ‘Maak twee harten blij’ een speelgoedactie om onze ouderen blij te maken. En dat lukte afgelopen woensdag prima tijdens een speciaal georganiseerd Sinterklaasfeest in ons zorgcentrum.

Devika Couprie leverde samen met enkele Pieten een grote hoeveelheid nieuw speelgoed af dat was verzameld met geld van particuliere sponsors. Je had de gezichten van onze bewoners moeten zien. Bovendien waren niet alleen de ouderen heel blij, maar uiteraard ook hun kleinkinderen. Het deed de naam van de actie alle eer aan. En het gaf mij en vele anderen een geweldig gevoel!

Het was een drukte van jewelste. Jonker Frans had gisteren namelijk hoog bezoek. Maar liefst 22 Haagse ‘politiebobo’s’ kwamen in het kader van hun leiderschapsontwikkeling lunchen met onze ouderen. Het thema? Vertrouwen. Vanuit de praktijk willen de politieambtenaren verbindingen leggen met groepen uit de samenleving om zo het vertrouwen van de burger te versterken.

En natuurlijk zie ik dat als een kans om de belangen van ouderen onder de aandacht te brengen bij onze dienders. Want weten ze wel hoe belangrijk veiligheid is voor ouderen als je verlies van functies hebt? Wat er in mensen omgaat als er weinig zekerheden meer zijn in het leven om op terug te vallen? Je mobiliteit is niet meer optimaal. Je ogen laten je in de steek. En dan kun je ook nog je pincode niet meer onthouden. Het is zomaar een greep uit de gespreksonderwerpen aan de verschillende tafels. Voor mij was het in ieder geval een geweldige ervaring.

En het kon niet op, want in de middag was er ook nog een open dag voor Chinese ouderen. Zo’n honderd senioren kwamen langs bij Jonker Frans om te praten over hun behoeftes en zorgvragen. En hoe we die samen met hen kunnen omzetten in een passend zorgaanbod. Lieve, integere ouderen die het niet meer zelf rooien… Daar neem ik graag de tijd voor. Ze gaan me aan het hart.