Een moment geduld a.u.b.
De campagne ‘Mijn tijd voor de zorg’ stopt binnenkort en daarmee ook mijn bijdrage hieraan. Heeft de campagne gebracht wat we hoopten? Heeft u een realistischer beeld van de zorg gekregen? Heeft u geleerd van de verhalen uit de zorg?
Ik heb in ieder geval wel veel geleerd; het schrijven van blogs, deze voordragen en ik ben zelfs live op TV in debat gegaan. Een hele ervaring. Maar ik ben vooral trots. Trots om een ambassadeur te mogen zijn voor de zorg en te mogen laten zien wat er allemaal gebeurt. Fijne en mooie dingen, maar ook de dingen waar ik tegen aan loop als manager.
De toekomst
Wat brengt de toekomst voor de zorg? Stoppen de negatieve verhalen over slechte zorg en boventallige managers of moeten wij daar maar ‘gewoon’ aan wennen? Komt het hart weer terug in de zorg? Kun je als zorgverlener weer trots zijn op je werk? En komen ze er echt, die 12.000 extra werknemers? Wie zal het zeggen?
Één ding is zeker: de zorg zal er zeker heel anders uit zien. We moeten ons voorbereiden op een toekomst waarbij de ‘regie bij de bewoner’ ligt. Het klinkt simpel, maar de gevolgen zijn ingrijpend. Van een situatie waarin de bewoner de ontvanger is van zorg, gaan we naar een situatie waarin de bewoner écht klant is. Die soms niet spontaan aan kan geven wat zijn zorgbehoefte is, maar waarin de zorgverlener moet ‘ondernemen’ om in te spelen op die mogelijke behoeften. Dit betekent in gesprek gaan met cliënten om wensen te bepalen of te bevragen.
En mijn eigen toekomst?
Blijf ik altijd manager of komt het nog zover dat ik als zorgcoach aan de slag mag? Gaat die droom in vervulling? Als zorgcoach zou ik het contact willen begeleiden tussen verzorgenden en bewoners.
Wie zegt het me? Ik hoop in ieder geval dat ik en vele anderen met mij bewaard blijven voor de zorg! Hoe dan ook, want die mensen zijn nodig! Deze campagne stopt, maar ik verdwijn niet van het web; je kunt me blijven volgen op www.managerzorgvertelt, LinkedIn of Twitter!
Ha Inge, top om te lezen dat je hem gevonden hebt!!
van Gerda uit op 06-06-2011
Op dit moment volg ik een training ‘Bezield Leiderschap’ en weer word ik me bewust dat ieder mens zijn eigen leider, zijn eigen manager is. Volg jij je hart in je persoonlijk leven? Vaar jij je eigen koers?
Ben jij een manager op en van je werk? Werk je volgens de visie en missie van je organisatie? Of heb je er geen idee van en voer je ‘slechts’ orders van je leidinggevende uit? Wat merken bewoners of patiënten hiervan?
Wanneer écht iedereen vanuit de visie van de organisatie werkt……..hoeveel of juist hoe weinig leiders heb je dan nodig? Ik ben nieuwsgierig naar je mening of je visie hierop!
