“Vijf cent voor uw gedachten”, zeg ik.
Mevrouw van de Zorg kijkt me aan en antwoordt: “Dat kan ik echt niet zeggen hoor!”
“Nou, u mag het proberen. Ik kan goed luisteren en misschien kan ik u op weg helpen.”
“Eh”, stamelt mevrouw, “er is vandaag iemand jarig en ik ben zo bang dat ik die mevrouw of mijnheer vergeet te feliciteren.”
Ik glimlach en zeg: “Wat lief dat u daar bezorgd over bent. Kent u Mevrouw van de Zorg toevallig? U weet wel, die aardige mevrouw die mij altijd en overal mee helpt. Die voor iedereen een goed woordje heeft en zo positief in het leven staat.” Ik loop met haar op naar haar appartement, terwijl ze me bedenkelijk aankijkt. Als we voor haar deur staan wijs ik: “Kijk deze mooie lieve vrouw is jarig vandaag.”
Ze kijkt naar de foto van zichzelf en begint te lachen: “Het is vandaag dus 8 maart?” Voordat ik de kans krijg om haar te feliciteren, pakt ze me vast en geeft me een dikke zoen. “Hè”, zegt ze “wat ben ik opgelucht.”
Dan moeten we snel gaan ontbijten, want zo komt de familie op bezoek.
‘s Avonds zijn we terug in het appartement van Mevrouw van de Zorg. Ze heeft genoten vandaag, maar is nu doodop. Ik vraag of ze wat druiven wil, kan ze die lekker in haar luie stoel opeten. Terwijl ik de rozen in de vaas zet, komt ze naast me staan en trekt zo een rozenknop van een steel af. Ik kijk haar aan en vraag wat ze er mee wil gaan doen. ‘Opeten natuurlijk’ is het antwoord.
“Kom maar, zeg ik snel, “dan was ik ze even.” Ik pak de rozenknop, rommel wat en geef haar het schaaltje met druiven terug. Maar Mevrouw van de Zorg heeft het door: “Goh, ik dacht dat dit de druiven waren, wil ik me daar toch een roos opeten?” Ik schiet in de lach: “U ziet toch ook alles hè!”
Later, als mijn dienst erop zit, loop ik door de gang. Ineens vliegt de deur van Mevrouw van de Zorg open. Daar staat ze dan. Slaap in de ogen, haren die alle kanten op pieken, pyjamabroek tot de borst opgetrokken, als een grote kleuter die je wel kunt opvreten. Iemand heeft haar geroepen, zegt ze, ze moet iemand helpen. Ik knuffel haar en loop met haar de kamer in. Blijf nog even bij haar op bed zitten. Ze heeft die nacht heerlijk geslapen gelukkig.
Hoi Winni, Iedere keer verras je me weer hoe je meegaat met je mensen in hun wereld, hen in hun waarde laat en waardeert. Het lijkt zo gemakkelijk omdat jij dat van nature hebt. Toch hoop ik dat je ziet dat het heel bijzonder en waardevol is wat je je bewoners biedt!
van Irene uit Kaatsheuvel op 13-06-2010
Dit is weer een prachtig voorbeeld hoe je belevingsgericht kunt werken. Ik word er gewoon stil van en vind het helemaal top hoe jij deze situaties benaderd.
van henny van bree uit Volkel op 30-05-2010
hoi anja, Ja het is echt nagenieten als ik het weer opschrijf.maar ook als ik de andere stukjes lees wordt ik me nog meer bewust van het feit dat we toch een bijzondere baan hebben. het is hard werken maar wel heel bijzonder, geen dag is het zelfde.
van winni uit veghel op 09-04-2010
Hoi Winni, wat een leuke beschrijving van de gewone alledaagse dingen en ze hebben nog meer waarde als je er gewoon nog even extra bij stil staat en nadenkt wat het nou eigenlijk inhoud. mevr. v.d.zorg lijkt me een heerlijk mens!
van Anja Pittens uit Nistelrode op 07-04-2010
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):