Het is carnaval. Het is feest. We zijn niet langer Veghel, maar Vudel. Zo heet het koninkrijk dat uit twee dorpen bestaat, Veghel en Uden, tijdens de carnaval. In huis houden we een verkiezing voor onze eigen huisprins of -prinses. Uiteindelijk valt de keuze op een prins. Deze hijsen we in feesttenue en schitterend aangekleed mag hij de echte Prins Carnaval (van Veghel) met zijn gevolg ontvangen. Ook krijgen enkele mensen een onderscheiding. Eigenlijk verdient iedereen wel een lintje, maar ja, dan is het niet meer speciaal. Het is gezellig. We dansen, met of zonder rollator. Enkele van de meest dappere bewoners mogen naar de carnavalsmiddag buitenshuis. We zingen en zetten onze zorgen opzij. We gaan in polonaise naar bed. Het is heerlijk. Maar het brengt naderhand ook zo veel onrust. Alaaf.