Het is een rommelige ochtend. Mevrouw Boot heeft het hoogste woord. Ze had vannacht een lange man aan haar bed. Ja, er was toetergeluid in haar kamer en dat hield maar niet op. Ze kon er niet van slapen. Uiteindelijk heeft de zuster van de overkant haar geholpen. “Die heeft die lange man gebeld en die is vannacht dat geluid uit komen zetten.”
Ik vraag: “Was dat onze klusjesman? En was die in pyjama?”
“Nou, da weet ik niet meer hoor hij was wel heel lang, veul te lang voor mij.”
“Ja, zegt Mevrouw van Zutven wij waren in de nachtmis.”
“Das helemaal niet waar want daar was ik ook”, zegt mevrouw Boot.

Ik probeer een beetje te sturen. Inderdaad hebben we op zaterdagavond een mis in huis, maar die is gewoon om 19.00 uur. Ondertussen is Mevrouw van de Zorg ook gealarmeerd en zegt: “Nou nou, we hoeven toch niet zo te mopperen tegen elkaar?” Waarop mevrouw Boot prompt opstaat en boos wegloopt, de twee oudjes ontdaan achterlatend. Ik grijp niet in. In ieder gezin is wel eens wat, en het hoeft niet altijd koek en ei te zijn. Terwijl ik verderga met tafel dekken, zoekt ieder zijn plekje in de huiskamer. Ik heb heerlijke broodjes en een gekookt eitje.

Als Mevrouw Boot terugkomt is er bij haar geen vuiltje meer aan de lucht. Wel herhaalt ze steeds dat er vannacht zo’n herrie was en dat ze weinig heeft geslapen. Mevrouw van Zutven kiest voor zekerheid en zegt dat ze het geluid ook hoorde. Mevrouw Best is het een beetje beu. Ze heeft trek en wil wel een eitje. Na een tijdje begint iedereen het verhaal van Mevrouw Boot een beetje zat te worden. Ineens dondert mevrouw Best: “Als iedereen nu eens naar huis gaat dan kan ik naar bed. Nee, er wordt geen koffie meer geschonken! Ik ben moe en wil naar bed.” Nou daar is niemand het mee eens en het groepje morrelt wat.

Even later breng ik Mevrouw Best naar haar appartement. Ik zet een muziekje op, leg een dekentje over haar heen en kantel haar rolstoel. “Dank je”, zegt ze “gelukkig is iedereen naar huis. Het was zo druk en dat alleen om die lange man.” Als ik terug ben in de huiskamer pak ik het boek jeugdherinneringen en begin er een stukje uit voor te lezen. Binnen enkele seconden is iedereen weer terug in zijn tijd.