Mevrouw Vrolijk geniet. Ze vindt het leuk, al dat kleine grut in de zaal van ons restaurant. Ze heeft zelf geen kinderen en af en toe mist ze dat. Terwijl ze voorzichtig de krullenbol aait die naast haar staat, verschijnt er een glimlach op haar gezicht. De jongen, een jaar of acht, vindt het best eng. Een vreemde oude mevrouw die hem aanraakt. Toch laat hij het toe. Daarna holt hij weer snel terug naar zijn moeder. Ik zie het tafereel met veel genoegen aan.

Ons restaurant is vandaag – zondag 10 oktober – niet alleen gevuld met bewoners, maar ook met een groot aantal kinderen. Het is een vrolijke boel. Het is de voorronde van het Florence Concours, een jaarlijks terugkerend evenement in alle huizen van onze regio. Jong Haags talent krijgt een podium aangeboden en wordt aangespoord zichzelf muzikaal verder te ontwikkelen. Onze bewoners maken deel uit van de jury en bepalen mee wie er door mag naar de halve finale. Over een paar weken komt dan de winnaar uit de bus.

Ontmoeting tussen jong en oud doet beide partijen goed. Dat zie je. Dat voel je. Het is bovendien geweldig dat we als zorgcentrum de kunst en cultuur in de regio een hart onder de riem mogen steken. Op die manier blijven onze mensen deel uitmaken van de samenleving en halen wij een stuk buiten naar binnen. Momenten om te koesteren.