‘Verstandige medewerkers leren bij’. Die mening verkondigde Joop Linthorst, voorzitter van de Raad van Bestuur van UWV, vorige maand in de krant. Maar is dat ook zo? Deels ben ik het wel met hem eens. Per slot van rekening ben ik op mijn 55ste ook bezig met een masterstudie Bestuurskunde aan de Universiteit van Utrecht. Niet omdat het moet… Ik vind het gewoon leuk en ik verbreed graag mijn horizon.

Maar hoe zit het dan bijvoorbeeld met onze medewerkers van de facilitaire dienst? Mede door de komst van de ZZP – en daarmee samenhangende heroriëntaties – worden zij weggesaneerd. Welke kansen hebben zij nog op de arbeidsmarkt? Hetzelfde geldt voor koks die boventallig worden, omdat koken in het zorgcentrum anno 2010 onbetaalbaar is. Of linnenjuffrouwen die tot voor kort met veel plezier de was verzorgden voor onze ouderen, terwijl we deze diensten nu uitbesteden. Ook de technische dienst moet om allerlei redenen de deur uit.

Is er wel een elegante manier om afscheid te nemen van mensen die jarenlang deel uitmaakten van je organisatie? Ik weet niet hoe jullie met zulke zaken omgaan, maar ze laten mij beslist niet koud. Deze en andere hedendaagse dilemma’s beïnvloeden de bedrijfsvoering en de sfeer in een organisatie enorm. Toch ontkomen we er óók in de zorg niet aan. Tenminste, als we de boel gezond willen houden.

Jonker Frans, waar ik nu ruim vier jaar leiding geef, is ‘Investor in People’-gecertificeerd. Dit certificaat kun je verdienen als je een lerende organisatie bent en als je aantoonbaar investeert in ontwikkeling en medewerkerstevredenheid. Een externe auditor voert jaarlijks een audit uit om aan te tonen dat we aan de richtlijnen voldoen. Dat klinkt een tikkeltje paradoxaal. Aan de ene kant strakke zakelijke sturing op prestaties, aan de andere kant betere zorg voor je personeel en dus aandacht voor de ‘zachte kant’. Tegelijkertijd is het een uitdaging die mijn creativiteit stimuleert en die ons tot grote hoogtes brengt. Iedere dag weer. En als je het zo bekijkt: Ja, dan leren we steeds meer bij.