We zijn aardig op dreef in ons woonzorgcentrum. En dat in de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik weet niet hoe u daarover denkt, maar ik ben altijd blij dat het na de feestdagen weer ‘normaal’ is. Zelfs de sneeuw is nu gesmolten. De straten zijn schoon en ze zijn goed te belopen voor onze ouderen. We gaan samen lekker op weg richting voorjaar.

In Jonker Frans maken onze EVV’ers (Eerst Verantwoordelijke Verzorgenden) zich op voor de invoering van de nieuwe zorgvisie, inclusief de invoering van het nieuwe zorgleefdossier. Onze moederorganisatie Florence gaat zich de komende vier jaar meer richten op tevreden cliënten en tevreden medewerkers. Dat zullen we doen door cliënten meer regie te geven, bijvoorbeeld bij de invulling van het zorgleefplan. Niet de verzorgende weet tenslotte het best wat goed is voor onze bewoners. Nee, dat bepalen de bewoners zelf. En kunnen ze dat zelf niet (meer), dan neemt de familie die verantwoordelijkheid meestal op zich.

Op zich een goede ontwikkeling natuurlijk, maar we zullen daarvoor in de praktijk wel een enorme veranderslag moeten maken. We werken binnenkort niet langer aanbodgericht, maar vraaggericht. Hoe maak je die veranderslag? En hoe betrek je bewoners meer bij hun zorgvraag?

Deze en andere vragen komen tijdens een Florence-studiedag uitvoerig aan de orde. Dat veranderen (lees: verbeteren) ook leuk kan zijn, zullen we met elkaar moeten ontdekken. ‘Nieuwe ronde, nieuwe kansen!’, is mijn insteek. Ik heb er zin in. Hopelijk mijn collega’s ook.

Hebt u tips om deze veranderslag te kunnen versoepelen? Dan houd ik me graag aanbevolen.