Je hoort het overal en het is waar… er moet bezuinigd worden. Maar hoe? Elke partij heeft er haar ideeën over en ik ook.

Houten, de gemeente waar ik werk, is de beste WMO stad van Nederland! Kiezen voor eigen verantwoordelijkheid is hier de sleutel tot succes geweest. Burgers nemen verantwoordelijkheid: voor zichzelf, hun familie, vrienden, de buurt en de stad.

Ik denk dat deze lijn door te trekken is naar de ouderenzorg. Het is tijd om de (in)formele netwerken in te zetten: familie, vrienden, buren, kennissen, maatschappelijke instellingen en de vrijwilligersorganisaties moeten dan óók zorgen voor de ouderen. En natuurlijk, daar waar nodig, is er professionele zorg, maar het moet niet zo vanzelfsprekend zijn.

Vaak is het zo dat bij een verhuizing naar een verzorgingshuis, de bewoner en de familie achterover leunen; de professionals regelen het wel. En het is toch van de zotte dat ik het volgende lees in de nieuwe zorgplannen:
- 2 x per week een half uurtje buiten wandelen met meneer X;
- 1x per maand kledingkast opruimen voor mevrouw Y;
- om ten slotte 3 x per week boodschappen te halen voor mevrouw Z in het winkeltje.

Waar zijn we dan mee bezig?
Wanneer ouderen thuis wonen doen familie, vrienden of buren dit gewoon. En is dat na een verhuizing naar een verzorgingshuis anders? Hoef je dan ook niet meer te betalen voor je maaltijden? Je beddengoed wordt gewassen, begeleiding naar tandarts of dokter wordt geregeld.

Is het zorgen en ondersteunen van ouderen in verzorgingshuizen dan alleen nog de verantwoordelijkheid van de AWBZ of de zorgverzekeringswet?

Ik denk van niet. We móéten bezuinigen, er moeten keuzes gemaakt worden. Ik zou de politiek willen vragen om de juiste fundamentele keuzes te maken. Daarnaast wil ik hen nog wel wat meer tips geven… het CIZ opheffen, het wachtgeld voor politici afschaffen, kiezen voor 25 verzorgenden aan het bed i.p.v. het salaris van Paul de Leeuw te betalen, minder tv zenders, bezuinigen op defensie, minder geld aan het buitenland geven, stoppen met gouden handdrukken en bonussen in de bankwereld.

Dit zijn wat kreten, over onderwerpen waar ik misschien niet alles over weet. Maar wat de zorg betreft; mag ik eens komen praten, meneer de president?