Wie zit er nu te wachten op een vastgoeddag? Hoe verzinnen ze het in de eerste week van het nieuwe jaar? En wat moet ik met vastgoed? U leest het, ik zag dit niet zo zitten, maar op donderdag 7 januari was het zover. Ik had een vastgoeddag bij onze stichting. Ook onderstaande agenda bracht mij niet direct in een jubelstemming:

• Actualiteiten in de zorg in relatie tot het strategisch vastgoedplan;
• Vastgoed in de zorg;
• Wet- en regelgeving en rekenen.

Pfff… ik had dus rekening gehouden met een saaie dag…
Wat kan een mens bevooroordeeld zijn.

Op de dag zelf werd ik echter volledig meegesleurd in deze materie, niet alleen door het onderwerp, maar ook door de opzet van de dag. Het was interessant en heb dan ook veel geleerd.

Als alles loopt zoals gepland, verandert de financiering van het vastgoed per 2011 in de zorg. We krijgen dan een bedrag per productiedag (lees ligdag) waar we àlles mee moeten doen; zorg en diensten bieden én goed investeren in je gebouwen en apparatuur. Dit in plaats van een vast bedrag dat we nu krijgen voor vastgoed en een nacalculatie als we hier teveel aan hebben uitgegeven. Voor meer informatie klik hier.

Het deed me goed om te horen dat deze maatregelen niet alléén als bezuiniging getroffen worden, maar dat deze óók bedoeld is om de positie van de bewoners te versterken. Zorg- en woonvoorzieningen moeten namelijk aansluiten bij de behoeften van de mensen die er gebruik van maken. En zo leidt deze marktwerking tot klantgerichtheid.

Maar, naast deze positieve punten blijft het natuurlijk ook een bezuiniging. En hiermee loopt elke zorgorganisatie nóg meer ondernemingsrisico dan voorheen. Maar ik raak steeds meer gewend aan de rol van ondernemer.

Eerlijk is eerlijk, het onderwerp vastgoed behoort dus toch tot de taken van een manager en is dus wél interessant. Ik heb mijn oordeel dan ook bijgesteld: achteraf weliswaar, maar zéker niet te laat. Een manager is tenslotte ook maar een mens, toch?