Een moment geduld a.u.b.
De beste manier om een olifant op te eten is nog steeds hapje voor hapje. Maar hoe? Wat is het voorgerecht en wat bewaar je als toetje? Afgelopen week stond er weer eens een complete olifant op mijn menu…
Dit jaar wordt namelijk een belangrijk jaar voor mij én voor het wooncentrum waar ik werk. We staan voor een grote verandering. Van een redelijk traditioneel wooncentrum gaan we naar een centrum van waaruit én waarbinnen we zorg, behandeling, woonkwaliteit en service gaan bieden. Binnen en buitenshuis dus. Een hele uitdaging, dat is zeker! En wanneer het allemaal klaar is hebben we een nóg beter en mooier centrum dan nu. Eind 2009 heb ik me hier samen met collega’s op voorbereid en toen al heb ik de dingen die aandacht vragen bij elkaar gesprokkeld. Toen ik deze punten echter afgelopen week in een plan zette, werd ik ineens heel onrustig. En dat gebeurt me niet gauw.
Allerlei vragen schoten door mijn hoofd…. Hoe ga ik dit allemaal regelen? Wie heb ik daar voor nodig? Wanneer moet ik dat doen en oh jee, daar heb ik toch helemaal geen budget voor? Ik kwam er deze keer zelf niet uit; ja ja, zelfs een manager heeft dat wel eens.
Gelukkig zijn er op die momenten mensen met wie ik kan sparren. Dit is onmisbaar voor mij; een ander ontmoeten, mijn verhaal doen, ervaringen uitwisselen en nieuwe inzichten opdoen. Dan ga ik écht de diepte in en kom ik buiten alle zakelijke vraagstukken om ook regelmatig mezelf tegen.
Want af en toe is het wel eens lastig: als manager sta je soms best heel alleen. Alsof je altijd àlle wijsheid in pacht hebt. Regelmatig sparren helpt mij dan enorm en ook nu weer heb ik die dikke olifant in hapklare brokken verdeeld en kan ik weer verder.
van uit QtcpmDFKjDNb op
Heel herkenbaar je verhaal Gerda. Twee weten altijd meer dan één toch. Gelukkig maar dat je mens bent, wel een mooie! Groet, Lucia
van lucia uit Den HAaag op 30-01-2010
wat fijn dat je mensen om je heen hebt waar je je ei of deze keer de olifant kwijt kunt. Wees er zuinig op. Ik vind het knap dat je dit kwetsbaar, moeilijk, stuk schrijf. Want het zal niet meevallen om er altijd het beste uit te halen voor iedereen.
van winni uit op 27-01-2010
Hoi Gerda, Wat een geweldige stukjes heb je tot nu toe geschreven. Het is maar goed dat ze jou uitgekozen hebben! Goed dat je hulp zoekt daar waar nodig... doen wij ook als wij jou nodig denken te hebben haha.. Succes Groetjes Yvonne
van Yvonne Tukker uit Houten op 27-01-2010
Hoi Gerda. Ik vind het helemaal geweldig ,maar ook erg moeilijk voor U/jou. een te gekke foto. Gerda,sparren is altijd goed.... Velen met mij steunen/staan achter jouw visie.
van j.j. uit houten op 27-01-2010
Je hebt gelijk, ik lees liever jouw verhaal dan het artikel in de krant. Jij bent toch een ander soort manager. Wat een werk. Petje af. Mooie site, trouwens. Groeten,Athy
van athy van meerkerk uit Maarssen op 26-01-2010
Hoi Gerda, Gelukkig ben jij ook maar een mens. En wat je kan delen met mensen moet je ook gewoon doen. Niemand is perfect en dat is juist zo menselijk.
van Carla Kouwenhoven uit Houten op 26-01-2010
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):
