Een moment geduld a.u.b.
Afgelopen week kreeg ik een mail van een dochter van een bewoonster die een paar dagen daarvoor overleden was. Zij vroeg mij een wens voor haar in vervulling te laten gaan. Zij wilde graag dat tijdens de uitgeleide een muziekstuk gedraaid werd in de hal.
Vrijwel direct dacht ik: “Waarom niet eigenlijk?” Wij denken tenslotte in mogelijkheden!
Wat is dat nu weer??
Voor mij betekent denken in mogelijkheden het werken vanuit een dienstbare houding. Het is dan normaal om ‘ja’ te zeggen op de vraag van iemand en te zoeken naar mogelijkheden om aan een wens te voldoen. Soms kan dat direct en soms op een later moment. Soms moet je ook samen zoeken naar een creatieve oplossing waarmee de bewoner ook tevreden is.
Denken in mogelijkheden geeft je een ruimer blikveld en daardoor zie je meer. Denken in mogelijkheden schept creativiteit.
Dit is niet mogelijk bij denken in beperkingen.
Zo gezegd, zo gedaan
Ik regelde een CD-speler en ik vond iemand die wilde zorgen dat het goed zou verlopen die ochtend. De dochter bracht de CD. En de medewerkers? Iemand vroeg aan mij: “Gaan we dit nu ook al doen en als anderen later dan nog meer wensen hebben?” De rest van de medewerkers werd er een beetje lacherig van. Niet gek, want dit was iets heel nieuws voor ons.
Woensdagochtend, de overledene werd om 9.00 uur naar beneden begeleid. De medewerkers stonden zoals altijd bij de voordeur. Toen de lift opende, ging de muziek aan: She, van Charles Aznavour. De familie en de kist bleven staan tot het nummer afgelopen was.
Wat was dit mooi, verzuchtte een aantal medewerkers…
Denk jij in mogelijkheden of in beperkingen?
Dag Mar, Kom jij in je dagelijkse werk veel onmogelijkheden tegen? Kun je die dan wel proberen om te buigen of helemaal niet? Dat zou ik zeker vervelend vinden voor je.
van Gerda uit Leusden op 28-09-2010
Ik denk in mogelijkheden als de mogelijkheid ook mogelijk is!
van Mar uit Vleuten op 28-09-2010
Zo is het maar net Marieke!
van Gerda uit Leusden op 27-09-2010
Dit is echt waardevolle zorg die de diepgang en de intensie van de zorgmedewerkers laat zien. Voor het "ja" zeggen en het stilstaan bij wat van wezenlijk belang is , krijg je als medewerker heel veel van mensen terug.
van Marieke van Gemeren-van der Burg uit zeist op 27-09-2010
Ik kreeg er toch wel kippevel van. Je kan altijd kijken of er aan zo'n simpele wens gehoor gegeven kan worden. Het ligt er natuurlijk ook wel aan wat er gewenst wordt. Als het binnen de mogelijkheden ligt, waarom niet? Daar moet je dan wel naar kijken.
van Carla Kouwenhoven uit Houten op 24-09-2010
Ik denk in mogelijkheden. Het was mooi ,maar dan komt de beperking van mij ,dat er toch bewoners zijn die wachten om gewassen te worden . voor mij een dubbel gevoel.
van j.j. uit houten op 21-09-2010
Mooi! Eigenlijk zo'n kleine moeite en het maakt het vertrek/ afscheid zoveel persoonlijker.
van Marleen uit Utrecht op 21-09-2010
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):
