Winny. de A Ber is niet alleen verantwoordelijk voor het welzijn,De verzorgende die ,smorgens adl verleend en zich zich open stelt voor de bewoner/client dat is dan het moment van welzijn ,dan hoor je negatieve maar zeker ook positieve berichten en dat is bij de AB ook . Winny succes ,ik lees altijd je collums .

Het zou mooi zijn als we de balans samen kunnen vinden. Maar dat heeft tijd nodig. Tijdens de opleiding moet hier al meer aandacht voor zijn. En als ieder met zijn specialisme samen een goede zorg kan leveren zijn we op de goede weg. En als er dan ook nog geld en tijd beschikbaar is dan wil ik wel heel oud worden.

ykybik ben het met gerda eens. Ik ben momenteel ook coachend bezig. Belevingsgericht. Het is heel goed om je af te vragen wat is welzijn. Want het is niet alleen lichamelijk dat in orde moet zijn. Juist de eenheid sociaal, welzijn en lichamelijk moet in balans zijn om je goed te voelen. Maar dit proces heeft nog een lange weg te gaan. Als je voor de verzorging gekozen hebt is dat voor jou het belangrijkste. Ik heb ab gekozen omdat ik welzijn zeker in deze tijd erg belangrijk vind.

Lies, Ik ben het met je eens als je zegt dat leefplannen op elkaar afgestemd moeten worden. Ik vind ook dat welzijn en zorg één plan zou moeten zijn. Benaderingswijze en andere formulieren moeten gescheiden vind ik ook. Sommige verpleeghuizen werken met alle diciplines met verschillende doelen en plannen. Dan is eenheid in de zorg ver te zoeken vind ik.

Jo en Winni Mijn idee is het niet om de ab'ers niet meer in dienst te nemen hoor. Ze zijn me juist erg waardevol. Maar hun taken zouden meer verbreed moeten worden dan alleen activiteiten doen. Zij hebben juist de kennis in zich om overige medewerkers te coachen op welzijn en hoe dit te integreren in hun werk. Overige medewerkers schenken soms zo weinig aandacht aan welzijn en dat vind ik triest

Jazeker houdt de opleiding dat in, Winni. Maar mijn ervaring is toch, en zeker als zorg en welzijn geïntegreerd zijn, er geen aparte begeleidingsplannen geschreven worden, maar dat het geïntegreerd is in het zorgleefplan, samen met de inbreng van de andere disciplines. Dit blijkt efficiënt te werken. Maar dan nog, in veel huizen zijn AB'ers vooral degenen die "de activiteiten" organiseren. En daarvan denk ik dan: daar heb je geen 4 jaar opleiding voor nodig.

Ik wil even reageren als AB-er. Tijdens de opleiding leren we de hulpvraag van een client te vinden en daar een manier voor bedenken zodat de client het weer kan oppakken. Een begeleidingsplan schrijven net als de zorg een zorgplan schrijft. Dat een vrijwilliger creatief is is erg fijn maar een opleiding van 4 jaar op niveau 4 houdt toch wel iets meer in hoop ik als creatief zijn.

Weet je wat, misschien moeten we gewoon stoppen met alleen al 2 verschillende woorden te gebruiken voor één ding. Want is zorg niet welzijn, en andersom. Er staat een belangrijke vraag in je stuk: wat is welzijn? Ben benieuwd tot welke conclusie jullie uiteindelijk komen. Succes!

En misschien moet er iets veranderen in zorgopleidingen, maar daar heb ik geen zicht op. Worden mensen opgeleid zorg en welzijn te integreren? En binnen instellingen zouden zorg en welzijn onder één paraplu moeten bestaan. Nu valt zorg vaak onder management zorg en welzijn onder management facilitiar. Dat levert te vaak een wij/zij situatie op. Schiet niet op qua integratie...

Maar ik zie een mooie rol voor AB'ers, namelijk zorgmedewerkers laten zien hoe leuk het is om op een andere manier dan alleen te "zorgen" met bewoners bezig te zijn. Ik zie nog teveel mensen die hun rol als verzorgende opvatten als wassen, kleden, de maaltijd verzorgen en dan "klaar" zijn.

De bingo en allerlei andere activiteiten moeten natuurlijk blijven. Al was het maar omdat het voor veel mensen plezier oplevert. Even van je kamer, even uit die huiskamer, hoe gezellig die ook is. Maar of die activiteiten per se ingevuld moeten worden door AB'ers? Er zijn veel creatieve vrijwilligers die daar heel goed in zijn. Ik zeg nu iets gevaarlijks, want ben zelf AB'er, met zorgachtergrond.

gerda. welzijn is breed ,voor ieder anders.ik ben het niet met je eens . je kunt als werknemer aan de behoefte voldoen als je luisterd naar de verlangens van de bewoner. bv het Gr Cafe langer openhouden zodat daar de bewoners gezellig kunnen zijn om bv te kaarten of gewoon de gezelligheid opzoeken waar heel veel bewoners behoefte aan hebben. ik ben het met je eens dat iedere medewerker verantwoordelijk is voor het welzijn ,maar je moet dan creatief met je werk omgaan .

Ha Gerda, Een positieve instelling is al winst. Doen en geld is inderdaad geen 1 op 1 relatie. Dus als je dingen maar slim aanpakt is veel mogelijk. Niet alles zal mogelijk zijn, maar ik ben er van overtuigd dat er meer mogelijk is dan wat er nu gedaan wordt en daarvoor hoeft echt niet harder gewerkt te worden, alleen slimmer.