Gisteren was ik aanwezig op een bijeenkomst van Actiz over de campagne Mijn tijd voor de zorg. Ik was uitgenodigd om te vertellen hoe ik het ervaar om Bekende Zorgmedewerker te zijn, om met medewerkers van Actiz te praten of het doel van de campagne behaald wordt én wat er eventueel nog verbeterd kan worden. Wil je weten wat dat doel precies is, klik dan hier. Daar kwam het thema ‘trots zijn op je werk’ in de zorg ter sprake en dat liet me niet meer los.

Ben ik trots?
Op de terugweg vroeg ik me af: ‘ben IK trots’ op mijn werk?’ Ja, ik ben trots op mijn werk in de zorg, maar ik zeg ook meteen dat dit niet altijd meevalt. Soms vind ik mezelf te kort schieten naar bewoners én medewerkers. Dan laat ik me zo in het werk zuigen dat ik te weinig oog voor hen heb en dat steekt. Ik vind dat ik als vestigingsmanager moet weten wat er speelt in de vestiging, maar dat is bijna niet meer mogelijk door het vele werk dat ook mij van bovenaf opgelegd wordt.

Trots ben ik zeker op mijn medewerkers: ze mopperen wel eens, maar na een goed gesprek gaan ze meestal weer met veel plezier aan het werk.

Trots ben ik ook op mijn bewoners die, ondanks veel ongemakken, er altijd het beste van maken.

En jij?
Ben jij trots op je werk? Als je op een verjaardag bent en ze vragen wat voor werk je doet, vertel je dan de dingen waar je blij van wordt of juist die zaken waar je steeds tegenaan loopt?

En………..als aan jou gevraagd zou worden om een pamflet op je raam, of een sticker op je auto te plakken met de tekst: “ik werk in de zorg en daar ben ik trots op!” Zou je dat doen?

Ik ben benieuwd naar jullie reacties!