Beste lijsttrekkers en partijen… ik heb veel over en van jullie gehoord de afgelopen weken, het ging veel over geld… Maar denk er maar goed om… wij laten ons de zorg niet afpakken, want wij vinden het namelijk fijn dat er ook voor ons gezorgd wordt…!

Een collega gaf mij een artikel over de identiteit van zorgorganisaties. Een stuk om over na te denken. Hier werden zorgorganisaties (met een knipoog) ‘intensieve menshouderij’ genoemd; vergeleken met bedrijven:
• Zorgorganisatie = onderneming
• Patiënten en bewoners = klanten
• Zorg = product
• Zorgplan = contract
• Kwaliteit van zorg = klanttevredenheid en fysieke veiligheid

Maar toch…
En ja, daar zit een kern van waarheid in, maar zorg blijft toch een morele maatschappelijke waarde. Als samenleving vinden we dat kwetsbare mensen niet aan hun lot mogen worden overgelaten. Het gaat om de identiteit, het hart, van de zorgorganisaties. Waar staan ze voor? Het hart is vol van solidariteit, rechtvaardigheid, betrokkenheid en respect voor individuele waardigheid. En wat je geeft, dat krijg je terug…

Dezelfde collega is hiervan een mooi voorbeeld: ze had een aanrijding op de fiets tijdens haar werk. Niet ernstig, maar ze had wel de schrik in de benen. Bij een cliënte thuis kreeg ze een kopje koffie en kon ze op verhaal komen. ’s Middags belde deze cliënte naar ons kantoor om iets te vragen over de zorg… maar ze wilde vooral ook weten hoe het met mijn collega ging.

Wij, zorgmedewerkers, zorgen blijkbaar niet alleen voor onze zorgvragers, zij zorgen ook voor ons. Door te zeggen ‘voorzichtig hè, als je de weg opgaat!’ of ‘jas dicht doen hoor, anders word je ziek.’ Wanneer een cliënte een sinaasappeltje voor je perst, dan wordt er voor je gezorgd.

Het gaat om zorgen voor elkaar. Als je dat niet erkent, dan ontneem je een belangrijk aspect van de waardigheid en trots weg van mensen die afhankelijk zijn van zorg. Daarom kunnen keuzes in de zorg niet alleen uit economisch oogpunt genomen worden, want dan verwijder je het ‘hart’ uit de zorg.

(Deels ontleend aan een voordracht van Thijs Tromp over identiteit in de zorg)