Een moment geduld a.u.b.
Het aantal uren dat wij mogen besteden aan het verzorgen van onze cliënten, bepalen wij niet zelf, maar krijgen wij ‘aangeleverd’. Is de zorgvraag duidelijk? Dan hoort daar een x-aantal uur zorg bij. De vaststelling van die uren komt van het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). Voor standaard zorg doe je een zogeheten SIP aanvraag (standaard indicatie protocol). Het CIZ werkt voor het uitrekenen en toekennen van die uren met een rekenhulp.
Ongeveer zeven jaar geleden was dit voor mij nog abacadabra, net als nu voor u misschien. Ondertussen hebben we meerdere stoomcursussen gehad om veranderende regelgevingen in de indicatiestelling in de praktijk te kunnen brengen. De laatste versie hiervan ligt op mijn bureau: 300 pagina’s dik. Om eerlijk te zijn, het is helemaal niet zo moeilijk. Maar alleen wanneer je al deze regels hebt leren kennen en kunt toepassen.
Op papier ‘klopt’ het dus. Maar… de SIP’s en rekenhulpen houden geen rekening met unieke zorgvragen van unieke zorgvragers. Iedere situatie is anders. Voor die ene cliënt heb ik per week tien uur zorg nodig, terwijl ik voor de ander aan vier uur voldoende heb. En toch gaat het dan om dezelfde handelingen.
Een cliënt met Parkinson vraagt meer tijd dan een cliënt die vanwege ouderdom hulp nodig heeft bij wassen en kleden. Iemand met COPD (chronische aandoening aan de luchtwegen) vraagt meer tijd dan een cliënt die net een pacemaker heeft gekregen. Een cliënt met een partner in huis vraagt soms meer tijd dan een cliënt zonder (al zou u dat misschien andersom verwachten).
Hoe verantwoord ik dat? En belangrijker: hoe zorg ik ervoor dat de cliënt toch de benodigde uren krijgt?
Soms is het zelfs nóg moeilijker uit te leggen. Wanneer ik me zorgen maak om iemands gezondheid bijvoorbeeld, of wanneer de sociale situatie kwetsbaar is. Wanneer een cliënt naast de zorgvraag ook een psychiatrisch beeld heeft. Dat zijn geen concrete zorgvragen waar uren voor geprotocolleerd staan.
Op al die momenten ben je advocaat van je zorgvrager. Van die ene cliënt. Omdat je goede zorg wilt leveren die recht doet.
van uit cbDbGGbKHZjsyGJ op
Inderdaad, het CIZ zwaait met een vinger in de lucht en geeft de helft, je kunt dan hun werk doen en bezwaar maken. Het lijkt mij niet de bedoeling, of is het een truc?
van R. van Muyden uit Rotterdam op 04-11-2010
O zo ontzettend herkenbaar Froukje, maak me hier ook grote zorgen om! Bewoners krijgen echt soms zo tekort aan zorg wat ze keihard verdienen!!!!
van Zuster uit Groningen op 03-11-2010
Een vriendin van me zit in zeer complexe situatie. Gevlucht voor geweld, wordt niet erkend als vluchteling.Ze heeft 4 kinderen, zeer goed grootgebracht, met veel liefde warmte en vaardigheden. Maar er wordt totaal geen zorg verleend, ze krijgt geen rechten. Niet qua wonen, medische zorg, financieel, juridisch. Vandaag kreeg ze te horen dat haar 3e kindje uit huis wordt geplaatst. Ze vraagt al jaren traumazorg...En geen advocaat of huisarts/ psycholoog die haar en haar kinderen bijstaat.
van Vriendin uit Breda op 03-11-2010
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):
