Met verbazing en volledige aandacht heb ik vorige week zaterdag naar het congres van het CDA gekeken. Er is afgelopen week veel gesproken over dit congres. In de media, maar ook op straat, op de werkvloer. Zoveel mensen hebben gekeken naar het met passie gevulde Gelredome, waar mensen in rijen voor de microfoon stonden om gehoord te mogen worden.

Wat u en ik ook mogen vinden van dit congres en de uitkomst ervan… ik word altijd warm van zoveel passie. En niet alleen daar in Arnhem was het er. 1,4 miljoen mensen hebben gekeken, omdat ze zich op de een of andere manier betrokken voelden. Voor of tegen. Het maakte mij voor even niet uit wat de uitkomst zou zijn.

Als we die passie en die betrokkenheid allemaal zouden vertalen naar het leven van elke dag… Wat zou de wereld en onze samenleving er dan een stuk mooier uitzien. Dat we naar elkaar omzien, omdat we ‘elkaar zien’. Niet omdat we overal hetzelfde over denken, maar omdat we ‘samenleven’.