In de zorg kunnen we niet zonder mantelzorgers. Ik moest afgelopen weekend denken aan een mooi voorbeeld van mantelzorg, dat ik zag met Pasen. Even geleden, maar nog steeds in mijn gedachten.

Het is paasmaandagavond. Ik loop met een groep vrienden op een donker landweggetje ergens in de provincie Groningen. We zijn onderweg naar een paasvuur. Dan stopt er een auto. De bestuurder (ik zeg: zoon) stapt uit, loopt naar de bijrijderkant en helpt zijn ‘oude vader’ uitstappen. Uit de kofferbak komt een rollator. Dan loopt ‘oude vader’ kromgebogen achter zijn rollator het donkere landweggetje af. Blijkbaar heeft ‘oude vader’ net als ik de grote blubberplassen in het weiland met zijn rollator getrotseerd, want ik zie hem even later in een groepje zo’n tien meter van het paasvuur staan. Dit beeld ontroert mij, merk ik. Mijn aandacht wordt er steeds opnieuw naar toe getrokken. Waarom?

Ik maak er mijn verhaal van: zoon is vanmiddag bij ‘oude vader’ op bezoek gegaan. Ze aten samen en vanavond vroeg hij zijn vader of hij zin had om mee te gaan naar het paasvuur in het dorp. ‘Oude vader’ denkt aan voorbije jaren. Hij vond het steeds moeilijker om het stuk te lopen. Maar zoon zegt: ‘we gaan met de auto, dan hoef je alleen nog maar het laatste stuk te lopen’ . ‘Wat heerlijk’, denkt ‘oude vader’, ‘nu kan ik toch even de mensen van het dorp spreken, net als andere jaren’. Zoon is mantelzorger van ‘oude vader’.

Er wordt steeds meer verwacht van mantelzorgers, omdat de AWBZ ‘zo ontzettend duur is’… Ik vraag mij af: wanneer kinderen en andere mantelzorgers zo druk moeten zijn met zorgen, zorgen, zorgen… is er dan nog tijd en energie om samen leuke dingen te doen, om te zorgen dat oude vaders en oude moeders mee kunnen blijven doen in het leven. Help! Hoe kunnen we zorgen dat de AWBZ ‘goedkoper’ wordt én ondertussen overbelasting van mantelzorgers tegen gaan?

Leven is niet in de eerste plaats ‘goed verzorgd’ zijn. Leven is ‘meedoen’. Deze zoon zorgde ervoor dat ‘oude vader’ mee kon blijven doen. Ik werd warm van het paasvuur, maar ook van vader en zoon.

Ik wens dat zoon niet overbelast raakt.