Ik las laatst een artikel, waar een thuiszorgmedewerker naar huis gestuurd werd zonder zorg te verlenen. Waarom? Omdat-ie een kleurtje had! Een dag daarvoor kreeg deze mannelijke medewerker ook al te horen dat hij niet welkom was, omdat de cliënt geen man over de vloer wilde hebben. Met als gevolg… deze man heeft de zorg verlaten.

Geen man?
Ik ben ook een man in de zorg en loop hier zelf ook wel eens tegenaan. Soms kan ik hier begrip voor opbrengen, bijvoorbeeld wanneer iemand dit niet wil uit geloofsovertuiging. Wanneer dit niet het geval is, vind ik dat je een medewerker een kans moet geven zijn werk uit te kunnen voeren. Accepteer deze persoon, hij komt met de beste bedoelingen. Wat mij betreft kun je dan ook geen zorg eisen!

Medewerkers kun je en mag je beoordelen op hun kwaliteit en professionaliteit. Als hier tekortkomingen zijn, is er alle reden voor discussie of weigering. Maar om dit nu al bij voorbaat te doen?

Ik noem dat racisme
Mijn werkgever steunt mij hierin. Gelukkig. Maar ik vind dit niet meer dan normaal. Dat de werkgever van bovengenoemd persoon zover meegaat in deze vorm van racisme, raakt mij enorm. Zo beledig je als werkgever niet alleen je eigen medewerker, maar druk je gelijk een negatieve stempel op bepaalde groeperingen.

We zijn er voor de mensen, voor alle mensen die recht hebben op zorg. Die zorg bieden we ook aan iedereen. Is het dan niet erg vreemd, dat er soms meegegaan wordt in situaties, waarin de zorg niet door een andere cultuur of geslacht geboden mag worden?