Een moment geduld a.u.b.
Eén van mijn cliënten is een meneer die jarenlang met zijn inmiddels overleden partner een café in Amsterdam heeft gerund. Hij is heel sociaal en kent écht heel veel mensen. Maar nu hij aan huis gebonden is door reuma, ziet hij niemand meer. Er is niemand die zich om hem bekommert. Hij heeft het hier moeilijk mee.
Het raakt mij enorm. Ik zie zoveel mensen die eenzaam zijn. In te veel situaties is de betrokkenheid van familie, vrienden of kennissen minimaal. Ik begrijp heel goed dat men het heel druk heeft met het eigen leven. Dat is de maatschappij van vandaag de dag. Maar voor mij is het heel moeilijk te verkroppen, word hier echt boos van! Men maakt geen tijd meer vrij voor mensen die het nodig hebben. Het is toch niet teveel gevraagd? Je moet prioriteiten stellen!
Ik zie namelijk ook dat het anders kan! Een echtpaar waar ik afgelopen weekend kwam had een geweldige middag gehad. Zij waren ‘s middags door hun zoon opgehaald om een stukje door de polder te rijden. En ze straalden toen ze thuiskwamen. Veel werk? Nee! Het zijn soms de kleine momenten die de mensen weer een beetje energie en variatie geven.
Wat als er geen thuiszorg zou zijn? Ik ben wel blij dat ik tijdens mijn werk iets voor deze mensen kan betekenen. Maar of het genoeg is?
Nog een client bij ons uit de wijk. Dhr was toevallig ook wielrenner geweest, inmiddels 92 jr en hij wilde zo graag zn oud wielermaatje weer zien. dus gewoon door dat ik bekend ben in de wielerwereld die man ,ook 92 opgespoord.. en ook hun een leuke middag samen bezorgd.. De heren hebben zelfs in de krant gestaan met hun verhaal...beide heren inmiddels overleden maar wat was ik blij dat ik dat voor hun had kunnen doen
van Ellen uit Den Helder op 16-03-2011
Hoi Edwin, ja een kleine moeite om iemand een grrot plezier te doen.. Zo heb ik een aantal jaren geleden een clièt uit de Shooten een mooie dag bezorg , nl.dhr. was wielrenner geweest en ik had op het wieler parcour een middag/avond georganiseerd met al z'n oud ploeggenoten..geweldig dit werd mede mogelijk gemaakt door die wens die we een aantal jaren geleden hadden.. een koudbuffet. drankjes en een wielershirt. foto reportage... de man had de middag van z'n leven...
van Ellen uit Den helder op 16-03-2011
Zo herkenbaar, Edwin! Het raakt mij ook heel diep als je ziet hoeveel eenzame mensen er zijn en dat ligt er echt niet aan of je wel of geen kinderen hebt, soms zijn er genoeg kinderen aanwezig, maar is het contact er niet. Triest, maar de harde waarheid. Idd wat als er geen thuiszorg zou zijn? Ipv al die bezuinigingen zou er meer geld voor ons moeten komen, de mensen worden steeds ouder en blijven steeds langer thuiswonen en dat wilt 'men' ook, dus bezuinigen,goed maar wel op de juiste manier!!!
van Natascha uit Den helder op 10-03-2011
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):
