Week 38 stonden er twee leuke pagina’s van collega dagboekschrijfster Froukje en mij in de Libelle! Centraal stond de dag van de thuiszorg, waarin Froukje en ik beiden werkzaam zijn. Dat dit zoveel reacties op zou roepen, had ik van tevoren niet gedacht.

Cliënten vonden het heel erg leuk om te lezen, temeer omdat men voor die tijd niet was ingelicht. Het was dus een verassing. “Je staat in de Libelle!! Is die mevrouw naast je jouw vrouw?” “Nee mevrouw, als u het stukje ernaast leest, begrijpt u het.” Ook collega’s reageerden enthousiast. Maar, als je bij het tankstation, op het voetbalveld tijdens een wedstrijd van mijn zoontje, in het winkelcentrum, op de school van mijn kinderen en in het ziekenhuis (waar mijn moeder verbleef) wordt aangesproken op het feit dat je in de Libelle staat, begin je jezelf ineens te realiseren dat het een zeer goed gelezen blad is. Ik vond het erg leuk om die reacties van mensen te horen, maar ben tegelijkertijd blij dat we nu twee weken verder zijn en de rust weer een beetje is wedergekeerd. Kan me nu een beetje voorstellen hoe men zich voelt als hij of zij bekend is en herkend wordt.

Het grappige is dat veel mensen die ik niet kende, mij aanspraken en er dan een leuke discussie op gang kwam. Mensen die je wel kent van gezicht, maar verder niet, weten nu in wat voor vak ik zit. Sommigen hadden dit nooit gedacht! Grappig allemaal. Ik weet zeker dat bij een groot deel van al deze Libelle-lezers de nieuwsgierigheid is geboren en zij de verhalen van mij en mijn collega’s zullen gaan volgen.

Ik hoop dat dit een positieve bijdrage aan het doel van de campagne oplevert. Reacties naar aanleiding van mijn realistische bijdrage!