Over een maand zijn we een jaar online met Mijn tijd voor de zorg. Tijd om eens terug te blikken. Ik heb echt met tranen van het lachen en van ontroering, mijn stukken teruggelezen. Er is in een jaar veel gebeurd. De afdeling heeft andere leidinggevenden, er zijn collega´s gegaan en gekomen, evenals bewoners.

Voor mijn ontwikkeling is deze site ook  belangrijk geweest. En dat is nog zo. Ik heb me eindelijk op schrijven kunnen storten, heb ge-abseild, interviews gegeven, in de Libelle gestaan en ik ben er achter gekomen, dat ik me nog meer kan richten op persoonlijke groei door te veranderen van afdeling. Door een jaar te schrijven, laat ik vijf jaar op één afdeling achter me.

Van Frankeland vind ik het sportief dat ik toestemming heb om een ’kijkje in de keuken’ te geven. Zij grepen dan ook nooit in, doen niet aan censuur en gebruiken het blog om zaken te verbeteren. Dat vind ik bijzonder. Zij zien altijd verbeterpunten en realiseren zich dat het de werknemers zijn die deze punten uit moeten voeren. Ik word regelmatig aangesproken door familieleden, collega’s en bestuur, over het blog.

Zo weet ik dat ik niet ´tegen mezelf praat´. Ook dankzij de reacties die ik van u krijg, weet ik dat het blog gelezen wordt. Opvallend is dat u het vaak met me eens bent, of zich herkent in de stukken. Wanneer dat niet zo is, dan mag er natuurlijk alsnog gereageerd worden.

Nu we een jaar verder zijn, wil ik van u weten welk stuk u het best is bijgebleven. Of waar u het meest van heeft genoten. Welk stuk heeft u geraakt? Ik ben erg benieuwd en ik kijk dan ook uit naar de reacties.

Tot slot wil ik iedereen een hele fijne kerst en een goed nieuwjaar wensen. Ben benieuwd wat 2011 voor ons in petto heeft.