Onlangs kregen we een nieuwe vloer, in de huiskamer. Het is prachtig geworden. Maar in eerste instantie leverde men de verkeerde kleur en toen de juiste kleur er eenmaal was, moest de vloer nog worden gelegd. Onze bewoners werden enorm op de proef gesteld, want de ruimte die ze tijdelijk tot hun beschikking hadden, was vijf keer zo klein als de huiskamer die ze gewend zijn. Het voordeel van zo’n kleine ruimte is dat er wel beter overzicht was. Ook raakten bewoners aan de praat, die normaal niet met elkaar kletsen. Helaas was er ook meer ruimte voor ruzie onderling en kon ik m’n kont soms niet keren.

Inmiddels is de vloer klaar en staat de kerstboom in de huiskamer. De tijd van liedjes, vrede op aarde, lichtjes, veel eten en familiebezoek. Een samenvatting van wat bewoners met kerst associëren, toen ik het hen vroeg.

Helaas is dit ook de tijd van stilstaan bij wie er is overleden en realiseren dat ouderdom met gebreken komt. Gelukkig is er een aantal bewoners dat zich niet realiseert dat hun partner, of zelfs kinderen zijn overleden. En gelukkig realiseren ze zich niet altijd dat ze dementerend zijn…

“Ik vind er niks aan, aan ouder worden.”
“Meid, weet je wel dat ouder worden een zegen is?”
“Ja, dat zal. Maar ik heb het aan mijn hart en alles doet me pijn.”
“Joh, wees blij dat je je verstand nog hebt, dat is pas erg, wanneer je dat verliest.”
“Ja, dat is waar.”
“Kijk, wat een prachtige boom is dat.”
“Ja, thuis heb ik er ook zo één, maar dan met rood.”
“Waar woont u?”
“In Schiedam.”
“Nou zeg, dat is toevallig. Ik woon ook in Schiedam.”
“Dat is zeker toevallig. Ja, ik woon er al lang hoor. Misschien verhuis ik nog wel, maar ja, ik word ook ouder. Daar vind ik niks aan, ouder worden.”
“Meid, wees blij dat je je verstand nog hebt, dat is pas erg, wanneer je dat verliest.”
“Dat is waar.”