Depressie komt ook onder ouderen veel voor. Omdat de klachten die bij een depressie horen, vaak vage klachten zijn is het herkennen van een depressie niet makkelijk. Zeker bij dementerenden is dit lastig te herkennen. Moe, geen plezier beleven aan activiteiten, lusteloosheid, prikkelbaar zijn, weinig eetlust, gewichtsverlies, zelfs hallucinaties, zijn een aantal lachten die voor kunnen komen. Om het wat lastiger te maken, ook veel heen en weer lopen of juist veel stilzitten en wegdommelen kunnen bij een depressie horen. De cursus die ik gevolgd heb om depressie bij dementerenden te herkennen, is dan ook geen overbodige luxe geweest. Maar desondanks blijft het vreselijk lastig om mensen die depressief zijn, weer een beetje levensvreugd te geven. Het is ook niet zo dat mensen met een depressie er alleen maar chagrijnig of verdrietig bij zitten. Meestal functioneren mensen met een depressie nog best. Depressie is dan ook een moeilijke ziekte om tegen te gaan.

En dat dat niet altijd lukt, werd vandaag weer pijnlijk duidelijk. Antonie Kamerling is overleden. Ik werd wakker met dat nieuws. Kippenvel. Het schijnt zo te zijn dat Antonie al geruime tijd depressief was. Wat lijkt me dat vreselijk. Dat je zo depressief bent en geen andere uitweg ziet dan het leven te laten voor wat het is en daarmee onder anderen je vrouw en kinderen achter te laten. Hij schreef voor deze site een ontzettend leuk stuk. Althans, ik vond het een leuk stuk. Daar wil ik vandaag liever even bij stilstaan.