Een moment geduld a.u.b.
Ik had een aanvaring met een bewoner. Dat komt vaker voor in mijn werk met bewoners met Korsakov, maar dit keer waren de uitingen van de kant van de bewoner behoorlijk heftig. Het kwam er op neer dat ik volgens hem een bepaalde ziekte heb, en het oudste beroep. Natuurlijk was ik not amused en dat heb ik ook duidelijk gemaakt. Ik probeerde de bewoner naar zijn appartement te krijgen, maar dat was geen succes. Na een hoop duwen en trekken van zijn kant, was ik het eigenlijk wel zat en ben ik weggelopen. Een dame van lichte zeden genoemd worden, met ernstige ziekte op de koop toe, vond ik al niet fijn. Maar ik ga me echt niet laten slaan.
Wat ik had moeten doen, weet ik eigenlijk niet zo goed. Had ik moeten doorgaan tot hij wel zou doen wat ik wilde? Denk het niet. Het wordt dan een machtsspelletje. En dat werkt niet, denk ik.
Bovendien zit ik momenteel wat minder lekker in mijn vel dan anders en daardoor heb ik niet echt zin om een welles-nietesspelletje te spelen met een bewoner. Dat zet me wel aan het denken. In hoeverre moet je je eigen sores aan de kant zetten, om te kunnen functioneren? Natuurlijk, ik doe mijn best. Maar soms gaat het gewoon even wat minder.
Hoe bewaak je dan de balans? Hoe ver had ik moeten gaan? En in hoeverre is mijn keuze gebaseerd op hoe ik me op dat moment voel? Dat is de vraag. Hoe houden anderen de balans in de gaten?
Hey Cin heel herkenbaar. Ik werk met dezelfde bewonersgroep en ook ik zit wel eens niet lekker in mijn vel. Meestal kan ik dat loslaten zodra ik het huis binnestap. Maar niet altijd. Ik merk dan dat ik wat sneller geirriteerd ben. Ik doe dan een stapje terug, probeer conflictsituaties uit de weg te gaan, en licht altijd mijn collega in waarmee ik werk. Juist bij korsakovianen moet je als team optreden, en dat betekend ook elkaar steunen en bewaken als het even niet lekker gaat.
van Niels uit rotterdam op 05-03-2011
je bent ook maar een mens. zelf werk ik in de thuiszorg en maak het op een iets andere manier ook wel eens mee. als je privé minder sterk in je schoenen staat zou je het er met je collega's over kunnen hebben hoe het beste te handelen, en of je het misschien met z'n twee"n zou moeten aanpakken. voor nu zou ik zeggen: goed gedaan meid. je geeft je grenzen aan en laat geen spelletje met je spelen.
van Karin uit Voorst op 28-02-2011
Natuurlijk zal het wel professioneel zijn om je privésores niet je werk te laten beïnvloeden. Maar soms lukt dat gewoon niet. Ik denk dat je het prima gedaan hebt door het er bij te laten. Volgende keer beter. Je doet wat je kan, je mag/moet ook gewoon tevreden kunnen zijn met hoe het dan gaat!!
van Lia uit Huizen op 23-02-2011
Probleem is dat men het na een half uur al niet meer weet. Dus oppakken, gaat niet. Maar denk vooral mee. :-)
van Cindy Plomp uit Schiedam op 22-02-2011
Lastig hoor Cin. Ik hoop dat je goede tips als reactie krijgt. Ik kan allen maar zeggen, volg je gevoel en bewaak je eigen grenzen en ik denk dat je dat nu ook gedaan hebt. Misschien nog een keer oppakken met de bewoner als jullie allebei weer neutraal zijn?
van Mylène uit Rotterdam op 22-02-2011
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):
